Home » Overig » Lijken honden nog op wolven?
Lijken honden nog op wolven?

Lijken honden nog op wolven?

Ruim 15000 jaar geleden hebben onze voorvaderen de wolf gedomesticeerd.

De hond stamt af van de wolf.

De hond heeft meer dan andere dieren een speciale band met de mens. Inlevingsvermogen van de hond gaat verder dan die van bijvoorbeeld chimpansees en ook de wolf.

Een hond kan zich zo goed inleven in de menselijke roedel, dat hij zodoende is uitgegroeid tot onze huidige viervoeter.

Toch wordt bij probleemgedrag van onze huishond nog vaak een oplossing gezocht door te kijken naar de oorsprong van het gedrag; het oergedrag van de wolf. Dit vindt ik niet in alle gevallen correct. Als je bedenkt dat onze hond in de loop der jaren een totaal andere functie heeft gekregen dan de honden van vroeger.

Wolf in zijn natuurlijk omgeving

Een wolf in huis?

Met een wolf in huis leven is simpelweg niet mogelijk. Een wolf is een wild dier dat zich niet thuis voelt in de omgeving van mensen. Honden zijn aangepast aan het leven met de mens. Honden, katten, maar ook koeien, varkens en paarden zijn voorbeelden van gedomesticeerde dieren. Deze verschillen vaak behoorlijk van hun wilde stamvaders.
Toch kun je zeggen dat er kwalitatief in gedrag van gedomesticeerde dieren niet veel is veranderd. De veranderingen zijn vooral kwantitatief. Dit wil zeggen dat er nauwelijks nieuwe gedragingen zijn bijgekomen of zijn verdwenen in vergelijking met de stamvader (wolf) in de natuurlijke situatie. De grote verschillen in gedrag zitten hem in de mate waarin een bepaald gedrag wordt vertoond. Een aantal gedragingen zijn afgezwakt of worden onvolledig uitgevoerd, een aantal andere gedragingen wordt veel sterker of vaker uitgevoerd. De drempel om een bepaald gedrag uit te voeren kan ook sterk veranderd zijn. Dus hoewel een hond het hele repertoire aan gedragingen van een wolf in zich heeft, zijn veel gedragingen afgezwakt of zijn er veel meer of juist minder prikkels nodig om het gedrag op te wekken.

 

Van nature heeft een hond best nog wel iets van een wolf in zich, maar dit is te verwaarlozen ten opzichte van de genen die wij er 15000 jaar geleden hebben ingebakken.

Hoewel de hond over alle gedragingen uit het gedragsrepertoire van de wolf beschikt is de mate waarin hij dit gedrag vertoont in de loop der jaren veranderd. Ze reageren op prikkels die voor de wolf te zwak zouden zijn, of negeren prikkels waarop de wolf allang zou hebben gereageerd.

Ook opvallend de verschillen in uiterlijk tussen de wolf en de hond. Bij de herder zijn nog veel gelijkenissen maar bij de mopshond zijn ze geheel zoek.

De hond heeft nog wel een wolveninstinct. Bijvoorbeeld als een hond contact zoekt zal hij wat rondlopen om te zien of hij visueel contact kan krijgen, als dit niet lukt zal hij vanuit zijn wolveninstinct, gaan huilen of blaffen met als doel roepen in de ruimte om te zien of iemand antwoord.  De ene hond zal kort huilen of blaffen om vervolgens, net als de wolf te luisteren ; de wolf doet dat voortdurend in een soort van trance.

Dus in de kern heeft de hond dezelfde instincten als de wolf. Aanvankelijk ziet de hond  alle gezinsleden als hoger geplaatst in rangorde dan hijzelf. Het gezin is zijn roedel, en de gezinsleden meten niet tegen de wolvenwetten zondigen. Dan kunnen er onaangename dingen gebeuren, doordat de hond een paar stappen hoger in de hiërarchie zal proberen te komen. Dit kan leiden tot bijten en andere onaangename dingen. Zijn instinct dwingt hem daar toe, ook al wil hij het zelf niet.

De verschillen tussen een hond en een wolf

Een aantal verschillen tussen honden en wolven:

  • Honden hebben bij gelijk gewicht 30% minder hersenvolume dan wolven.
  • Honden zijn eerder seksueel volwassen en vaker vruchtbaar.
  •  Honden zijn minder reactief, ze vertonen minder agressie en zijn minder vluchtgevoelig.
  • Wolven blaffen bijna nooit. Vreemd genoeg is blaffen een zeer populair gedrag bij honden geworden. Het gedrag van de huishond lijkt eigenlijk meer op het gedrag van jonge wolven dan op dat van volwassen dieren.
  •  De flexibiliteit en de grotere mate van tolerantie kom je bij volwassen wolven minder tegen.

Het zomaar klakkeloos aannemen dat als iets bij wolven zo is, dit bij honden ook wel zo zal zijn is dus eigenlijk niet waar. Hoewel onderzoek naar gedrag van sociale dieren ons veel kan leren over het gedrag van onze hond, moeten we echter altijd goed blijven bedenken dat onze honden gedomesticeerd zijn met alle gevolgen van dien.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*